روزگـــار

یادداشت های یک ذهن درگیر

هوگو چاوز مرد. مرد؟ یا کشته شد؟ زمان، قاضی بی چون و چرای این محکمه است.

واکنش ها متفاوتند. برخی قابل پیش بینی و برخی شگفت انگیزند.

پیاده نظام دنیای لیبرال از همه قابل پیش بینی ترند. آنها به معنای واقعی کلمه “پیاده نظام” اند. مهم نیست که زبانشان فارسی باشد یا انگلیسی، عرب باشند یا عجم، دانشمند باشند یا امی؛ آنها پیاده نظامند. پیاده نظام فکر نمی کند؛ خدمت می کند؛ می جنگد. مهم نیست که چاوز که بوده و چه کرده؛ مهم این است که در جبهه امپریالیسم نیست. هلهله و هیاهو بر جسد بیجانش واجب است. متحد ایران هم بوده. هنوز بدتر؛ باید پایکوبی کرد و جشن گرفت، نابودی این دیکتاتور پوپولیست چپگرای بی دین لاابالی بدقواره را!

پیاده نظام حتی به این فکر نمی کند که وقتی حرف از دین و ایمان سیاستمدار می زند و رقص و آواز چاوز با دخترکان را بر سرش چماق می کند تا چه حد “مسخره” به نظر می رسد. خودش را مسخره کرده یا مخاطب را؟ مهم نیست. پیاده نظام راه می رود، می جنگد، خدمت می کند. فقط “فکر” نمی کند.

در این سو اما، واکنش برخی از دوستان غیر منتظره است. نیازی ندارم که ناراحتی خود را از این مسئله پنهان کنم. حتی نمی خواهم برای فراموشی گاه و بیگاهمان از خدماتی که امثال هوگو چاوز به کشور ما ارائه کردند مرثیه سرایی کنم.

هوگو چاوز چه کرد؟ چه دخلی به ما داشت؟ ورای سفرهای تکراری اش به ایران و پاسخ های مکرر احمدی نژاد چه خدمتی به این مملکت کرد؟ یادمان می رود یا نمی دانیم؟

چاوز بعد از رافائل کالدرا در سال ۹۹ به ریاست جمهوری ونزوئلا رسید. رئیس جمهور سابق از مخالفان تندرو جمهوری اسلامی ایران در آمریکای لاتین بود و در اثر سیاستهای نفتی وی، ضربات مهلکی بر پیکر اقتصاد ایران وارد شد.

در زمان کالدرا ونزوئلا برخلاف سهمیه معین شده در اوپک، تولید نفت خود را بگونه ای افزایش داد که منجر به شوک نفتی و کاهش شدید قیمت نفت شد. در اثر این اقدام ونزوئلا، نفت ایران به بشکه ای هفت دلار رسیده بود و اوضاع بحرانی در درآمدهای نفتی جمهوری اسلامی ایران بوجود آمده بود.

در عرصه سیاسی، بعلت نفوذ سنتی یهودیان در آمریکای لاتین، روابط ونزوئلا با ایران در حد کاردار بود و سالها سفیری بین دو کشور رد و بدل نشده بود. البته این بخشی از دعوای دو کشور بود؛ نزاع بر سر دبیر کلی اوپک و سیاستهای خصمانه ونزوئلا در اوپک بر ضد جمهوری اسلامی ایران، عربستان را بر راس نشاند. درست در زمانی که ایران و ونزوئلا بر سر انتخاب دبیر کل اوپک منازعه داشتند، نامزد پیشنهادی عربستان سعودی دبیرکل اوپک شد.

روی کار آمدن هوگو چاوز در ونزوئلا وضع را بکلی دگرگون کرد. ونزوئلا تولید نفت خود را کاهش داد، جبهه مشترکی با ایران در اوپک تشکیل شد و روابط سیاسی مجددا به سطح سفیر بازگشت. این اتفاقات در زمان دولت اصلاحات رخ داد و اگر غربزدگی مسئولان وقت دستگاه دیپلماسی نبود، جای پای ایران در آمریکای لاتین خیلی قبلتر مستحکم می شد.

بعد از انتخابات سال ۸۴، روابط ایران و ونزوئلا به اوج رسید. آمریکا بیش از هر زمان حضور ایران در حیاط خلوت خود را حس می کرد. چاوز آنچنان فضا را برای میدان داری ایران در آمریکای لاتین گشود که سایر کشورهای این منطقه، یک به یک به گسترش روابط خود با ایران پرداختند.

چاوز تنها یک رئیس جمهور نبود. یک گفتمان بود. گفتمان هوگو چاوز بود که امثال اورتگا و مورالس و کوره ئا را سر کار آورد. گفتمان چاوز کار را تا آنجا پیش برد که لولا داسیلوا رئیس جمهور محبوب برزیل، در عین شگفتی بسیاری از کارشناسان، پیروزی چاوز را شکست امپریالیسم توصیف کرد. گفتمان چاوز روح تازه ای به انقلابی گری بر ضد امپریالیسم جهانی به سردمداری آمریکا دمید و عملا راه را برای گسترش گفتمان انقلاب اسلامی باز کرد.

چاوز در شرایطی مردانه پای اتحاد خود با جمهوری اسلامی ایران ایستاد که ونزوئلا از گذشته روابط اقتصادی تنگاتنگی با آمریکا داشت. این کشور با بیش از شانزده هزار پمپ بنزین و چندین پالایشگاه در خاک آمریکا منافع در هم تنیده ای با ایالات متحده داشت. اما منافع مشترک اقتصادی مانع از آن نشد که مرد انقلابی آمریکای لاتین، پشت ایران را دربرابر امپریالیسم جهانی خالی کند. ونزوئلا در طی سالهای حکومت چاوز، بارها و بارها از حقوق ایران دفاع کرد. در قطعنامه های ضد ایرانی سازمان ملل، بارها به سود ایران رای داد و گزافه نیست اگر بگوییم چاوز بخاطر حمایت از ایران، انگشت نمای جهان شده بود.

این چاوز بود که بن بست بیست ساله روابط ایران و آرژانتین را از بین برد. چاوز از ارتباطات خود با رئیس جمهور آرژانتین به گونه ای بهره برد که لابی قدرتمند اسرائیل در این کشور بعد از دو دهه یکه تازی به گل نشست. کمک بزرگ چاوز به حل مشکل ایران و آرژانتین، مسئله ای است که ابعاد آن در آینده روشن خواهد شد.

در عرصه اقتصادی، هوگو چاوز راه را بر سرمایه گذاری شرکتهای ایرانی در ونزوئلا باز کرد. چندین و چند شرکت ایرانی در قالب پیمانکار و سرمایه گذار در عرصه های مختلف صنعتی و اقتصادی، از خودروسازی گرفته تا نفت و گاز و پتروشیمی مشغول به کار شدند. چاوز اولین کسی بود که اینگونه راه بخش خصوصی را به بازارهای آمریکای لاتین می گشود.

اینها همه خدمات چاوز به اقتصاد ایران نیستند. نقش بزرگ چاوز در کمک به اقتصاد ملی ایران، در زمان اوج گرفتن تحریمها به منصه ظهور رسید. درست زمانی که بسیاری از شرکای تجاری ایران بخاطر تحریم بساط خود را از اقتصاد ایران جمع کردند، و در هنگامی که جابجایی حتی یک دلار برای دولت ایران غیرممکن می نمود، هوگو چاوز بود که باز هم مردانه به میدان آمد. امیدوارم روزی برسد تا میزان واقعی کمک ونزوئلای بولیواری به جمهوری اسلامی ایران در دور زدن تحریمها مشخص شود.

برخلاف ادعاهای بیسوادان همیشه مدعی، چاوز یک کمونیست ماتریالیست نبود. مشرب سیاسی او سوسیال دمکراسی بود و مذهب او کاتولیک رومی بود. از یک مسیحی کاتولیک عجیب نیست اگر بشنویم: «حضرت مسیح(ع) به همراه حضرت مهدی(عج) دوباره ظهور خواهند کرد و یک روز با هم قدرت را به دست خواهند گرفت». نگرش مذهبی یک سیاستمدار کاتولیک را که چفیه بر گردن میندازد و به زیارت امام رضا می رود و از ظهور حضرت حجت سخن می گوید چگونه باید تحلیل نمود؟

رئیس جمهور فقید ونزوئلا خط ایران در حمایت از مقاومت فلسطین و لبنان را لحظه ای کنار نگذاشت. زمان چندانی از سخنرانی آتشین سید حسن نصرالله در عاشورای سال ۸۷، بدنبال اقدام انقلابی هوگو چاوز در اخراج سفیر رژیم صهیونیستی در خلال جنگ ۲۲ روزه غزه نگذشته است: «چاوز این کار را بر اساس انسانیت و حس انسانی خود انجام داد و با این کار سیلی محکمی به صورت کسانی زد که سفرای اسرائیل را در پایتخت های خود به حضور می پذیرند و حتی جرات فکر کردن به اخراج این سفیران را هم به خود نمی‌دهند.»

من هرچقدر در ذخیره لغوی ذهنم می گردم، واژه ای بهتر از “مردانگی” برای توصیف شخصیت هوگو چاوز پیدا نمی کنم.

چاوز تا آخرین لحظه عمر پای عقایدش ایستاد؛ پای ایران ایستاد؛ پای مقاومت ایستاد. و هزینه این ایستادگی را نیز پرداخت کرد. همانگونه که امروزه اسناد دخالت سازمان سیا در ترور نافرجام فیدل کاسترو منتشر شده، شاید نیم قرن طول بکشد تا ردپای دولتهای امپریالیستی در حذف ابرمرد انقلابی آمریکای لاتین هویدا شود. چاوز به همان سرنوشتی دچار شد که قبل از آن یاسر عرفات و عبدالعزیز حکیم دچار شده بودند.

منطق سیاست حکم می کند که جمهوری اسلامی ایران و رئیس جمهور آن از درگذشت متحد استراتژیک خود غمگین باشند. برای من عجیب نبود که احمدی نژاد چنان پیام تسلیتی صادر کند. خدمات چاوز به جمهوری اسلامی ایران و انقلاب اسلامی ایران و جریان مقاومت بیش از آن است که در چند سطر یک پیام تسلیت وصف شود.

اقدام هیات دولت در اعلام یک روز عزای عمومی هم چندان عجیب نبود. نقش چاوز در سیاست خارجی ایران کمتر از نقش حافظ اسد نبوده و نیست. عجیب است که عزای عمومی برای حافظ اسد کسی را ناراحت نمی کند اما اعلام عزای عمومی در میانه های روز و در شرایطی که کمترین تاثیری در زندگی مردم ندارد و صرفا یک ابراز همدردی نمادین است، تا این حد واکنش مخالفان را بر انگیخته است!

بغض احمدی نژاد برخی از دوستان را کور کرده؛ صریح تر بگویم، هر بغضی اگر از حد بگذرد و بر موج انصاف سوار نشود، فکر انسان را از کار میندازد. شاید حافظه تاریخی دوستان یاری نمی کند که خدمات چاوز به ایران قبل از حکمرانی احمدی نژاد آغاز شده و چاوز، سالهاست که برای اتحاد با ایران هزینه می دهد.

عزای عمومی را باید برای خودمان برگزار کنیم که افق دیدمان از حد اختلافات سطحی داخلی فراتر نمی رود و انقلاب و آرمان و اصولمان را فراموش کرده ایم. عزای عمومی آنجاست که شعار انقلابی گری و عدالتخواهی سر می دهیم، اما لیبرالیسم و نگاه غربزده‌ی غربگرا تا مغز استخوانمان رسوخ کرده است.

عزای عمومی حقیقی آنجاست که دوستان، هوگو چاوز و تاریخچه خدمات وی را فراموش کرده و برای کوبیدن احمدی نژاد، ذره بین به دست گرفته و در پیام تسلیت وی دنبال “گاف” می گردند!

آنگونه که پیداست، هوگو چاوز هم قربانی خشم مقدس برخی از ما بر ضد محمود احمدی نژاد شده؛ این همان چیزی است که باید برای آن عزای عمومی گرفت….

پست های مرتبط

  • پست مرتبط وجود ندارد

۴ نظر به “عزای عمومی”

  1. موسوی می گوید:

    به گمانم مهمترین مشکل متن نادیده گرفتن بخشی از دلایل اعتراضات است.
    این حرف احمدی نژاد در پیام تسلیت که گفته بود من تردید ندارم او باز خواهد گشت و …. نادیده گرفته شده است. بسیاری از اعتراضات سر این جمله بود. ن جمله هیچ مبنای درستی ندارد. و نوعی بازی با اعتقادات محسوب می شود. و این اعتراض بیگانه از خوبی یا بدی چاوز است. متن یک سری حقایق دیگر را نادیده گرفته بود، حتی خود اعتراض به عزای عمومی همدست نبود، گاهی اعتراض به برخورد دوگانه دولت بود.
    و حتی یک سوال از متن بیرون می آید، چه شده است که همه بغض محمود احمدی نژاد را دارند؟ واقعا چه شده است؟ 

  2. Danial می گوید:

    بسیار زیبا بود و واقعا بخاطر از دست دادن چاوز ناراحت شدیم. خداوند او را رحمت کند

  3. یک نفر می گوید:

    سلام
    با جمله آخر خیلی موافقم و از اطلاعات به درد بخورتون قویا ممنونم.
    برقرار باشید.

  4. روزگـــار » آرشیو » رئیس جمهوری که “اشتباهی” است می گوید:

    [...] حاشیه های مرگ هوگو چاوز تمامی ندارد. نه بخاطر اینکه خود چاوز تا این حد حاشیه داشته، بلکه بخاطر اینکه همتای ایرانی وی “احمدی نژاد” است. چاوز برای من یک قهرمان بوده و خواهد بود، آنهم نه بخاطر احساسات کودکانه زودگذر، بلکه به دلایلی منطقی که قبلا ذکر کرده ام. [...]


درباره نویسنده

......................دغدغه دارم. همین

تماس با نویسنده

پست های مرتبط

  • پست مرتبط وجود ندارد
  • Reshared post from Shahrzad Banoo:
    یکی ار رفقای ما تو شهرستان مبلغ قابل توجهی هزینه کرده برای کمپین رییس جمهور منتخب؛ دو روز پیش زنگ زده ناراحت میگم چته؟ میگه: پولی که خرج کردم به کنار، میگم بذارین ایشونو از نزدیک ببینم، نمیذارن.بهش گفتم اولا این روزها ایام دید و بازدیده و طبیعتا سرشون شلوغه؛ثانیا با اون ایامی که رییس جمهور، بی آلایش میومد وسط مردم همه بهش دسترسی داشتن خداحافظی کن؛ اون روزها […]
  • من اون لحظه ای که روحانی از بی پولی ستادهاش میگفت تو سالن چشمام چهارتا شده بود؛ بغل دستیم که ظاهرا از...
    من اون لحظه ای که روحانی از بی پولی ستادهاش میگفت تو سالن چشمام چهارتا شده بود؛بغل دستیم که ظاهرا از ستاد آذربایجان بود اومد منو قانع کنه گفت ما تو ستاد پول آمپلی فایر و شربت نداشتیم از ستاد قالیباف قرض می گرفتیم!لال شم اگه دروغ بگم! رئیس‌جمهور برگزیده ملت ایران تأکید کرد: حماسه ۲۴ خرداد با لطف و عنایات خاصه امام زمان(عج) و تدابیر رهبر معظم انقلاب اسلامی خلق […]
  • Reshared post from احسان رستگار:
    نگران نباشینتو دولت اعتدال جا برای همتون هستOriginal Post from احسان رستگار:امروز، خونه ی علی غزالی به مناسبت آزادی غزالی و فواد صادقی: اگرچه علی آقا (مطهری) و آقا فواد از موثرترین افرادی بودن که باعث شدن آقای هاشمی راضی شه ثبت نام کنه و بسترشو فراهم کردن ولی نظرش در مورد حاج شیخ حسن روحانی مثبت نبود. گفتم چجوریه ایشون که می گه ما می خوایم فراجناحی عمل کنیم […]
  • Reshared post from Hamidreza Nasiri:
    Original Post from Hamidreza Nasiri:1) طبق نتایج شمارش آراء وزارت کشور حسن روحانی در خراسان رضوی (مشهد) رای بالاتری از جلیلی و قالیباف بدست آورده است که هر دو فرزند خراسان هستند.2) مجددا طبق نتایج شمارش آراء حسن روحانی در آبادان هم که شهر محسن رضایی است رای بالاتری کسب کرده است.3) تایید نتایج انتخابات از سوی شورای نگهبان دیروز صورت گرفت ولی از تاریخ 24 خرداد […]
  • Reshared post from Freshteh Sadeghi:
    من بر عکس ایشون آرزومه که مطهری وزیر بشهببینیم چه گلی به سر فرهنگ مملکت میزنه و چطور از قامت اپوزوسیون همیشه منتقد به شکل یک مقام مسوول پاسخگو در میادOriginal Post from Freshteh Sadeghi:سایت مشرق نیوز با باهنر مصاحبه کرده در مورد وزرای دولت بعدی پرسیده : به نظرتان دولت بعدی دولت ژنرال هاست؟ ‌( در اشاره تلویحی به احمدی نژاد که ٬به ادعای باهنر٬ گفته بود من تود […]
  • ماشاالله به غیرتت جوون من اگه ساعدم بشکنه دو قدم راه نمیتونم برم! اونوقت آندو تا دقیقه نود با ساعد شکسته...
    ماشاالله به غیرتت جوونمن اگه ساعدم بشکنه دو قدم راه نمیتونم برم!اونوقت آندو تا دقیقه نود با ساعد شکسته بازی کرده آندرانیک تیموریان در بازی با کره جنوبی با شکستگی ساعد دستش مواجه شد. […]
  • پروین احمدی نژاد نود و هفتم شد!
    پروین احمدی نژاد نود و هفتم شد! اسامی وآرای ماخوذه کسب شده توسط ۱۰۰نامزدشورای شهرتهران منتشرشد. […]
  • خدايا ما به خرداد پر از حادثه عادت داريم، ولي نه تا اين حد!
    خدايا ما به خرداد پر از حادثه عادت داريم،ولي نه تا اين حد! […]
  • Reshared post from سید محمدرضا اصنافی:
    هنر در خدمت سياستOriginal Post from سید محمدرضا اصنافی:خیلی از هنرمند ها اصلا سیاسی و جناحی نیست اندکینه و نفرتی که در این 8 سال کاشته شد امروز ثمر دادهپ ن : مردم برای رای دادن کاری به هنرمند ها ندارند […]
  • Reshared post from رفيق رمضان:
    ترجمه ايني كه ذيل عكس ملك عبدالله نوشته چيه؟ بايد جالب باشهOriginal Post from رفيق رمضان: 17‏/6‏/2013 - 1 […]

آمار

  • کاربران حاضر: 1
  • کل بازدیدها: 46700